Waarom zoveel horecazaken afhangen van één chef — en hoe je je bevrijdt Er is een scenario dat ik in restaurant na restaurant terugzie, en dat bijna nooit hardop wordt uitgesproken. De zaakvoerder is niet langer baas in zijn eigen keuken. Niet omdat hij het niet kán, maar omdat één persoon "de chef" alle touwtjes in handen heeft. En op de dag dat die chef dreigt te vertrekken, staat de hele zaak stil. Recent begeleidde ik een mooi restaurant met een sterke naam. De chef: tale

Een uitbater stopt twintig jaar passie in zijn zaak en laat ze dan los voor een fractie van wat ze waard is. Niet omdat de markt slecht is maar omdat de voorbereiding ontbreekt. Een pleidooi voor wie ooit wil verkopen. Ik zie het te vaak. Een ondernemer die jarenlang elke ochtend als eerste binnenkwam en als laatste het licht uitdeed, gaat verkopen en aanvaardt een bedrag waar ik stil van word. Niet omdat de zaak niets waard is. Wel omdat ze nooit voorbereid werd op de verkoo

Gino Vermeulen stelt dat de flexi-job geen oplossing is voor personeelstekorten, maar een symptoom van een dieper probleem. Werkgevers gebruiken flexi-jobs omdat vaste arbeid te duur en te risicovol is geworden. Flexi-jobs bieden tijdelijke verlichting, maar lossen de onderliggende vraag niet op: waarom is het moeilijk om mensen duurzaam aan te werven en te behouden? Zonder hervorming van het arbeids- en loonbeleid blijft het systeem afhankelijk van noodoplossingen.

Veel restaurants verliezen onderweg hun identiteit door iedereen te willen bedienen. Maar sterke horecazaken durven kiezen, verfijnen en hun concept opnieuw scherpstellen. Heruitvinden betekent niet alles veranderen, wel opnieuw duidelijk worden in sfeer, verhaal en beleving. Alleen zo blijft uw zaak relevant én herkenbaar.